Iedereen wordt geboren. Maar iedereen is anders.
De een wordt edelman of bedelman. De ander dokter of pastoor.
En de derde schuttert maar door.
Maar ieder mens is uniek, ten goede of ten kwade.
De meeste ouders vinden hun kind heel speciaal.
- Anderen niet. - Wat een tijdverspilling.
- 9 dollar 25 voor 'n stukje zeep ? - Ik moest douchen.
5000 dollar ? Dat is zo'n blaag me niet waard.
- Ik kom er niet uit. - Dan maak je een U-bocht.
Harry !
Harry en Zinnia Wurmhout woonden in 'n aardige buurt.
Maar zelf waren ze niet aardig.
Van m'n straat af, kliertjes.
De Wurmhouten hadden 't zo druk, dat ze hun dochtertje vergaten.
Als ze hadden opgelet, hadden ze gemerkt dat ze bijzonder was.
Jeminee, Matilda ! Kijk nou wat je doet.
Spinazie hoor je op te eten.
Baby's ! Je kunt nog beter tomaten kweken.
Toen ze twee was, kon Matilda zich al uitstekend redden.
Gaandeweg ontwikkelde ze gevoel voor stijl.
Iedere morgen ging haar broer naar school.
Haar vader ging z'n tweedehands auto's verkopen.
- Haar moeder ging bingo spelen. - Er is nog soep over.
Matilda bleef alleen achter.
En dat beviel haar prima.
Toen ze vier was, had ze alle tijdschriften uit.
Op een avond vroeg ze haar vader om iets wat ze dolgraag hebben wou.
- Een boek ? Wat wil je met een boek ? - Lezen.
Waarom zou je lezen, als er een TV voor je neus staat ?
- Van TV kijken leer je veel meer. - Ga uit de weg.
Matilda wist dat ze anders was dan haar familie.
En dat ze zelf moest zorgen voor wat ze nodig had.
Er liggen vissticks in de magnetron.
De volgende dag ging Matilda op zoek naar 'n boek.
BIBLIOTHEEK
- Waar staan de kinderboeken ? - In die zaal.
- Zal ik 'n plaatjesboek uitzoeken ? - Nee, dank u. Dat kan ik zelf wel.
Van toen af aan ging Matilda iedere dag naar de bibliotheek.
Ze verslond boek na boek.
Toen ze de kinderboeken uit had, ging ze op zoek naar iets anders.
Mevrouw Fels, die haar al 'n tijdje gade sloeg -
- gaf haar een nuttig advies.
Je kunt ook boeken lenen en ze mee naar huis nemen.
- Zo veel als je maar wilt. - Dat lijkt me heerlijk.
Zo bleef Matilda's geest groeien, gevoed door de schrijvers -
- die hun boeken de wereld hadden ingestuurd, als kleine scheepjes.
De boeken gaven haar 'n troostrijke gedachte: Je bent niet alleen.
Zijn er nog pakjes gekomen ?
- Hoe kom je daaraan ? - Uit de bibliotheek.
- De bibliotheek ? Je bent pas vier. - Zes en een half.
Als jij zes was, dan zat je nu op school.
Daar hoor ik ook te zitten. Maar jij luistert nooit.
Sta op.
Hier met dat boek.
- Honnepon, hoe oud is Matilda ? - Vier.
- Ik ben in augustus zes geworden. - Dat lieg je.
- Ik wil naar school. - En wie neemt de pakjes dan aan ?
We kunnen ze niet op de stoep laten liggen. Ga TV kijken.
- Er is iets mis met dat kind. - Hoe kun je 't zeggen.
Hé, slome. Wil je een marshmallow ? Hier is er nog een.
Slome.
Ze wou dat ze 'n vriend of vriendin had, die aardig was en moedig.
Maar ze wist dat sprekende draken en knappe prinsessen -
- alleen in verhalen voorkwamen.
Maar ze zou spoedig ontdekken dat ze 'n onvermoede kracht bezat.
Ik ben geweldig. Michiel, pak potlood en papier.
Heb je vandaag goed verkocht, engel ?
Krijg ik nu die nieuwe TV ?
Het is tijd dat je 't familiebedrijf leert kennen. Ga zitten. Schrijf op.
De eerste auto kostte me 320 dollar. Ik heb 'm voor 1158 dollar verkocht.
De tweede kostte me 512 dollar. Ik heb 'm voor 2269 dollar verkocht.
- Je gaat te snel. - Zeur niet. De derde was 68 dollar.
Die heb ik voor 999 dollar verkocht. De vierde kostte 1100 dollar.
Die heb ik verkocht voor 7839 Amerikaanse smakkers.
- Hoeveel winst heb ik gemaakt ? - 10265 dollar.
Je kunt 't narekenen als je wilt.
- Je hebt 't papiertje gezien. - Helemaal van hier ?
Probeer je me te slim af te zijn ?
- Pas op, anders krijg je straf. - Omdat ik slim ben ?
Je bent eigenwijs. Eigenwijze mensen hebben 'n lesje nodig.
- Mensen ? - Sta op.
Zonder het te weten had Harry z'n dochter 'n nuttige wenk gegeven.
Hij had "kinderen" willen zeggen. Maar hij zei "mensen".
En zo bracht hij haar op 't idee dat kinderen hun ouders mogen straffen.
Als die het verdienden, tenminste.
BLONDEERMIDDEL
Michiel, kom even hier.
- Wat ? - Je mag mee. Wat zeg je daarvan ?
- Weet ik niet. Wat zeg jij ? - Het uiterlijk is alles.
Daar gaan de kopers op af. Daarom loop ik er piekfijn bij.
Verzorgd kapsel, glad geschoren. Dit wordt 'n leerzame dag, zoon.
De mensen willen bedrogen worden. En dat gaan we doen ook.
Hier met die koekjes.
Oké, zoon en troonopvolger. We gaan ze 'n poot uitdraaien.
Waar kijk je naar ?
- Waar is m'n ontbijt, honnepon ? - Alsjeblieft, hartje van me.
Jeminee, wat heb je met je haar gedaan ?
M'n haar ?
Hier met die spullen. Geef op. Stap in.
Gestolen auto-onderdelen hou je niet lang verborgen.
Zeker niet voor de FBI.
- 9:17. Verdachte verlaat z'n huis. - Ik heb het 9:18.
9:17 is correct.
- Op 'n dag is dit allemaal van jou. - Dit ?
Zie je dat wrak ? Kostte 100 dollar. Heeft 180.000 kilometer gereden.
Kapotte versnelling, losse bumpers.
En wat doe ik ermee ? Ik verkoop hem.
De bumpers moet je eigenlijk lassen, maar dat kost tijd en geld.
Dus nemen we super-superlijm.
- Kom op. Daar vastplakken. - Valt ie er niet af ?
- Is dat niet gevaarlijk ? - Voor mij niet. De versnellingsbak.
Zaagsel bij de olie en hij loopt weer gesmeerd. Een paar kilometer.
- Papa, dat is bedrog. - Natuurlijk. Zo word je rijk.
Vroeger konden we de teller met de hand terugzetten.
Maar de FBI dwingt ons tot nieuwe slimmigheden.
Met mijn twee-richtingenboor draai ik de cijfers terug.
Gaaf.
Papa, je bent 'n oplichter.
- Dat is verboden. - Hier. Blijf boren.
- Verdien jij soms geld ? - Mensen willen toch goede auto's ?
Kun je die niet verkopen ?
Luister. Ik ben slim, jij bent dom. Ik heb gelijk, jij hebt ongelijk.
En daar kun je niets aan veranderen.
Harry, ik heb gewonnen. Ik heb de dubbele bingo gewonnen.
We gaan naar Café Le Ritz.
Laat me dat geld zien.
Wat ziet je haar eruit. Ik hoop dat ze je toelaten.
- Hier is je hoed, papa. - Stap in.
- Hoeveel ? - Dat zeg ik lekker niet.
- Leuk, hè ? Jij neemt ons nooit mee. - Wel. Je vergeet De Flipper.
- Jij vond 'n kam in je vissoep. - O ja. Dat was wel 'n leuke tent.
- Deze kant op. - Harry, zet je hoed af.
- Dat gaat niet. - Dit is 'n nette zaak.
- Het gaat niet. - Ze letten heus niet op je haar.
Ik krijg 'm niet af.
Wacht even. Ik ruk 'm er wel af.
Volgens mij is je hoofd opgezwollen.
- Je trekt de huid los. - Aansteller.
- Hij is met m'n hoofd versmolten. - Wat raaskal je nou ?
Ik ga niet voor gek lopen. Ik wil respect.
Ik snap nog steeds niet hoe je 'm op je hoofd hebt gelijmd.
Dat heb ik ook niet. De vezels zijn met m'n haar versmolten.
Wacht even, lieveling. Het lukt al.
O, mijn God.
Van nu af aan doet iedereen in dit gezin precies wat ik zeg.
Hier is je hoed.
En nu gaan we eten en we kijken TV.
Iedereen klaar voor Kleef je Rijk ?
Doe je lamp uit.
Voor de sukkels onder u: Hier zijn de spelregels.
Ieder juist antwoord is 'n stap naar de geldcabine.
Eenmaal in de cabine, mag u 't geld dat aan u blijft kleven houden.
- Dag, papa. - Hoor je bij ons ?
Hallo ? Maak je deel uit van dit gezin ?
Wat zit je voor troep te lezen ?
Het is juist mooi. "Moby Dick" van Herman Melville.
Moby wat ? Dit is rotzooi.
- Dat is 'n bibliotheekboek. - Ik ben dat lezen van je beu.
Je bent 'n Wurmhout, dus gedraag je ook zo. Kijk naar die TV.
Gratis geld voor kleffe klevers.
Kleef je rijk.
- Dat deed ik niet. - Natuurlijk niet, mormel.
- Ik zei toch dat ie goedkoop was. - Niet goedkoop, maar gestolen.
Doe je lamp aan.
Was het toverij ? Of toeval ?
We gebruiken maar 'n deel van onze hersenen.
Kort daarop zou Matilda ontdekken hoe sterk haar brein echt was.
- Ik zoek 'n auto. Kunt u me helpen ? - Ja. Welkom bij Garage Wurmhout.
- Harry Wurmhout, eigenaar. - Agatha Bulstronk, schoolhoofd.
Ik wil 'n strakke auto, want ik heers met strakke hand.
Mijn motto is: Gebruik de roede, sla het kind.
Hebt u loeders ?
- Eén jongen en één vergissing. - Dat zijn kinderen allemaal.
- Goddank ben ik nooit kind geweest. - Ik weet 't goed gemaakt.
Dat is u geraden.
Dank u. Veel plezier ermee.
Hé, jij. Je gaat naar school. Morgenochtend.
Laat maar. Je krijgt daar prima onderwijs.
Matilda had altijd graag naar school gewild.
Ze was benieuwd hoe haar school zou zijn.
Ze stelde zich 'n mooi gebouw voor, met bomen, bloemen en schommels.
Er was 'n gebouw. En kinderen.
Dus hoe de school er ook uitzag, Ze was blij dat ze erheen kon.
Een sombere school is beter dan helemaal geen school. Of niet soms ?
Jij blijft na.
Jij bent te klein. Groei op.
Kin omhoog. Buik in.
- Sorry. - Het is hier veiliger dan daar.
- Is dat mijn juffrouw ? - Nee, 't hoofd. Juffrouw Bulstronk.
Jullie moeten weggaan, voor ze jullie met haar zweep wegjaagt.
- Ik ben Matilda. - Lavendel.
- Ik ben Hortensia. - Slaat ze de kinderen echt ?
Nee. Ze doet veel ergere dingen. Zoals gisteren, in de tweede klas.
Ze komt altijd kijken of de leraren wel streng genoeg zijn.
- Julius at net twee M&M's. - Zag ze dat ?
Natuurlijk.
- Maakt hij het goed ? - Nee. Maar hij heeft 't overleefd.
Vroeger was ze atlete. Kogelstoten, hamerslingeren, speerwerpen.
Doet ze dat soort dingen vaak ?
Het is beter dan 't stikhok.
Een hoog, smal gat in de muur. Je staat in 'n pijp met druipwater.
En er steken spijkers naar binnen.
Naar binnen, zwerende etterbuil.
Ik heb er twee keer moeten staan.
- Heb je je ouders niets gezegd ? - Denk je dat ze dat geloven ?
Nablijven en strafregels schrijven.
Nee. Daar komt ze aan.
Aha. Een nieuw slachtoffer.
- Amanda Trip. - Ja, juffrouw Bulstronk.
Wat zijn dat ? Die dingen die langs je oren hangen ?
- Bedoelt u mijn vlechten ? - Ben jij 'n indiaan ?
- Nee, juffrouw Bulstronk. - Laat ik indianen op school toe ?
- Mijn mama vindt ze leuk staan. - Jouw mama is gek.
- Morgen zijn ze eraf, of ... - Maar ...
Maar ? Zei jij "maar" ?
Slingerworp.
Ik zal je maren.
- Goeie worp. - Wat 'n timing.
Zou ze over de schutting gaan ?
Naar binnen, voor ik jullie in 't stikhok stop.
- Lavendel, hoe is mijn juf ? - Hollen, hollen.
Sneller. Naar binnen.
Juffrouw Engel was een van die zeldzame mensen -
- die begrip had voor ieder kind.
- Die heb ik voor u mee gegraaid. - Wat mooi. Dank je wel, Amanda.
We hebben een nieuwe leerling.
Dit is Matilda Wurmhout. Ga maar naast Lavendel zitten.
Zo'n eerste schooldag is heel eng, dus wees aardig voor Matilda.
Pak jij haar werkboek even ? Ga maar zitten.
Juffrouw Engel kon goed lesgeven.
Maar haar leven was niet zo mooi als het leek. Ze had 'n geheim.
Maar ook al had ze verdriet, ze liet er niets van merken.
Je bent op 'n goede dag gekomen. Vandaag herhalen we de leerstof.
Je bent natuurlijk nieuw, maar als je iets weet, steek je je vinger op.
We hebben de tafel van twee gehad. Wie kent 'm nog ?
Oké, we gaan sommen doen.
- Twee keer vier is ... - Acht.
- Twee keer zes ? - Twaalf.
- Twee keer negen ? - Achttien.
Jullie leren alle sommetjes. Of het nu twee keer zeven is ...
- Veertien. - Of 13 keer 397.
4927.
- Pardon ? - Dat is 't antwoord, geloof ik.
13 keer 397 is 4927.
Het klopt.
- Kun jij zo goed vermenigvuldigen ? - Ik heb 'n wiskundeboek gelezen.
- Lees je graag ? - Ja, ik ben er dol op.
- Wat lees je graag ? - Alles. Ik lees nu Charles Dickens.
Ik vind Charles Dickens geweldig.
Ik ook.
Pak jullie werkboeken en begin met paragraaf drie.
Ik ben zo terug.
Jippie. Precies in de hals.
Kom vooral binnen.
Bijna raak.
Leuk je weer te zien.
Kwam je je hartje uitstorten ?
Het gaat over dat nieuwe meisje. Matilda Wurmhout.
Een echte pestmeid.
Een bloedzweer. Een vieze etterbuil.
- Ze is lief en erg intelligent. - Een intelligent kind ?
- Ze kan razendsnel rekenen. - Dat kan 'n rekenmachine ook.
Ik denk dat ze in 'n hogere klas gelukkiger zou zijn.
Je kunt dat mormel niet aan, en nu wil je haar kwijt.
- Nee ... - Ja. Het tekent je lakse lafheid.
Luister. De snelheid van de kogel hangt af van de moeite die je doet.
Zweet. Als je die meid niet aankunt, stop ik haar in het stikhok.
- Begrepen ? - Ja, juffrouw.
Alles wat ik doe, doe ik voor jou.
En voor die rottige stinkkinderen.
- Mama, ik ben er. - Hoe was 't op school ?
- Ik ga zesde-klas-werk doen. - Wacht even.
- Zie je niet dat ik in gesprek ben ? - Je vroeg het zelf.
- Het was zijn kind niet. - Het was heel leuk.
- Nee, die zijn nep. - Het hoofd is krankzinnig.
- Ze gooide 'n meisje over 't hek. - Je moet jouw benen ook harsen.
Ik heb 'n geweldige juffrouw.
Die van mij maken me stapeldol. Zes uur school is veel te kort.
Gelijk heb je.
Een stomp in z'n buik. En in z'n smoel. Burns gaat neer.
Gered door de gong.
- Bezorgen ze zo laat nog pakjes ? - Kom hier.
- Hallo. - We doen niet aan liefdadigheid.
Ik ben juffrouw Engel. Matilda's onderwijzeres.
Wat heeft ze nou weer uitgehaald ? Ga meteen naar je kamer.
- Luister. Ze is nu uw probleem. - Nee, er is geen probleem.
Hoepel dan op. We kijken TV.
Als u meer geeft om 'n Tv-show dan om Matilda, bent u 'n slechte vader.
Zet dat ding uit en luister naar me.
Kom binnen. Doe uw zeg je. M'n vrouw zal u niet dankbaar zijn.
- Doe de deur dicht. - Wie is dat ?
Een juffrouw. Ze wil over Matilda praten.
- Hé, hij had 'm net in de touwen. - Wat wou u ?
- Matilda heeft 'n briljante geest. - Zal wel. Michiel, 'n biertje.
- Haar rekenen is fantastisch ... - U ook ?
Nee, dank je. Ze leest boeken die ik pas las toen ik studeerde.
Studeren.
Met bijles kan ze over 'n paar jaar naar de universiteit.
Luister, juffie. Een meisje heeft niets aan intelligentie.
Neem ons nou. U koos voor boeken, ik voor m'n uiterlijk.
Ik heb 'n mooi huis en 'n fijne man. En u moet die blagen 't ABC leren.
Wilt u dat Matilda gaat studeren ?
Ik heb niet gestudeerd. En niemand die ik ken.
Allemaal hippies en bedriegers.
Spot niet met ontwikkelde mensen.
Als u ziek wordt, wat God verhoede, roept u er 'n dokter bij.
En als u 'n proces krijgt wegens autozwendel, neemt u 'n advocaat.
Autozwendel ? Wie zegt dat ? Met wie hebt u gepraat ?
Met niemand.
Ach, ik zie al dat we 't toch nooit eens worden.
Het spijt me dat ik zomaar kwam binnenvallen.
We moeten haar voor de rechter slepen.
- Wat doet hij in 't midden ? - Het is afgelopen.
- Dank u wel. - Tot morgen.
- Wie heeft er gewonnen ? - Hoe weet ik dat ? Jij zette 'm uit.
Alle leerlingen naar de aula. En wel onmiddellijk.
Zitten.
- Wat is er ? - Geen idee.
Bram Bokkenpoot.
Wil Brammetje even hier komen ?
Hij woont bij mij in de straat.
Deze jongen, Bram Bokkenpoot, is 'n gluiperige gauwdief.
- Je bent 'n walgelijke misdadiger. - Waar hebt u 't over ?
Chocoladetaart.
Je glibberde als 'n slang de keuken in en slokte mijn lekkers op.
Wou je dat ontkennen ?
Beken.
- Ik heb geen geheugen voor taarten. - Dit was mijn taart.
- De lekkerste taart ter wereld. - Mijn moeder bakt ze beter.
Is dat zo ? Dat weet je pas zeker als je eerst nog 'n stuk proeft.
Ga zitten, Bok.
Alsjeblieft. Ruikt lekker naar chocola, hè ?
En nu ... Opeten.
Ik heb geen trek. Dank u.
Eet op.
Niet doen.
- Dat gierige wijf ? - Er zit vergif in.
- Dat heeft gesmaakt, hè ? - Ja, juffrouw.
- Je krijgt nog meer. - Nee, dank u wel.
Maar dan beledig je de kokkin.
Ze heeft 'm helemaal voor jou alleen gebakken.
Met bloed, zweet en tranen.
En je gaat niet van 't podium af, voor je 'm helemaal op hebt.
Maar dan ook helemaal. Ik zie jullie bij de lunch.
Je wilde taart, nu heb je taart. Eet op.
Arme Bram.
Hij gaat kotsen.
- Vreselijk. Gaat hij overgeven ? - Vast en zeker.
- Bram ziet er vreselijk uit. - Geef je 't op ?
Je kunt 't best, Brammetje.
Je kunt 't best.
Zet 'm op, Bram.
Stilte.
Hou op. Stilte.
Stil. Jullie blijven vijf uur na om lange woorden over te schrijven.
Kinderen die protesteren gaan regelrecht 't stikhok in. Samen.
Het was een code R. Dat betekent een ernstige misdrijf.
- Waar zat jij ? - De hele school moest nablijven.
Dat lieg je. Zie je die pakjes ? Die lagen open en bloot op de stoep.
Die postorderbedrijven sturen jou van alles en mij niets.
Dat zijn auto-onderdelen, snoepje.
- Waarom komen die hier ? - Om de politie te misleiden.
Die houden 't huis in de gaten.
- Ze zitten buiten in hun auto. - Dat zijn speedbootverkopers.
- Aardige kerels. - Agenten.
Speedboten ? Er is hier geen meer.
- Ze gaan vast in 't weekend varen. - Of ze werken bij de politie.
Het zijn geen agenten. Ik ben toch niet gek ? Ga naar bed, leugenaar.
Ondanks de spiedende ogen van de FBI en de Bulstronk -
- kon Matilda af en toe toch spelen.
Een kikker. Een kikker.
- Wat is er, Lavendel ? - Een kikker.
- Het is 'n salamander. - Een kameleon.
"Watersalamander: Een klein soort amfibie."
"Sommige zijn fel gekleurd en scheiden prikkelende stoffen af."
Waarom rij je niet door, waardeloze rotauto ?
Wurmhout. Je bent 'n oplichtster.
Jij gaat 't stikhok in. Dat zal je leren.
- Je vader en jij beduvelen me. - M'n vader ?
- Ik lijk niet op m'n vader. - Je bent z'n evenbeeld.
De appel rot nooit ver van de stam.
- Juffrouw Engel. - Jullie krijgen juffrouw Bulstronk.
Haal gauw water, Lavendel. Ze komt zo.
En zorg dat het koud is. Vinny, hang iets over de vissen.
Doe alle leuke dingen weg.
Grote ideeën ontstaan na diep nadenken.
Maar soms borrelen ze spontaan in je op.
Pas beter op dan de vorige keer. Spreek alleen als ze iets vraagt.
- Niet lachen. Niet te hard ademen. - Er wordt helemaal niet geademd.
Goedemorgen, juffrouw Bulstronk.
Zitten.
Weg.
Ik snap niet waarom kinderen zo walgelijk zijn.
Ze zijn 'n plaag. Net insecten.
Ze zouden ze moeten verdelgen.
De volmaakte school is 'n school zonder één enkel kind.
Vindt u ook niet ?
En nu. Jij daar. Kom voor de klas.
Alles goed met je ?
Voortaan haal je je zakken meteen leeg. Begrepen ?
Juffrouw Engel. Dit zal gevolgen hebben.
Ga zitten, wriemelende walgworm.
Sta op.
- Kun jij spellen ? - We kunnen "wervelwind" al spellen.
- Daar ben je veel te stom voor. - Het gaat op de maat van 'n versje.
Een versje ? Schattig. Hoe gaat het ?
Mevrouw W, mevrouw E, mevrouw R.V.E.
Mevrouw L, mevrouw W, mevrouw l.N.D.
Waarom zijn al die vrouwen getrouwd ? Leer ze spellen, geen poëzie.
Waarom worden kinderen zo langzaam volwassen ?
Dat doen ze expres, om mij dwars te zitten.
Wat is er zo leuk ?
Zeg op. Ik hou net zoveel van grapjes als iedereen.
Een slang.
Iemand wilde me vergiftigen. Wie ?
Matilda. Ik wist het wel.
- Dat is 'n watersalamander. - Wat zei je ?
- Het is 'n watersalamander. - Sta op. Jij hebt 't gedaan.
- Nee, juffrouw Bulstronk. - Heb je medeplichtigen ?
- Ik heb 't niet gedaan. - Je wou wraak nemen, hè ?
- Nu neem ik wraak op jou. - Waarvoor ?
- Die salamander van je, piswurm. - Dat heb ik niet gedaan.
Je krijgt hoe dan ook straf. Ik ben groot, dus ik heb gelijk.
En je kunt er niets aan doen. Je bent 'n leugenaarster.
En je vader is 'n oplichter. Jullie zijn laaghartige ploerten.
Heb ik ongelijk ? Ik heb nooit ongelijk.
In deze klas, in deze school, ben ik God.
- Jij. - Ik deed niets.
- Jij hebt 't gedaan. - Hoe kan dat nou ? Ze zat hier.
Ik hou je in de gaten. Jullie allemaal.
Als jullie de hoek omslaan, of jullie vieze jasjes pakken.
Of naar de eetzaal huppelen. Ik hou jullie in de gaten.
En jou helemaal.
- Bedankt dat je niets zei. - Ik ben toch je vriendin ?
Wat danste ze goed, hè ?
Ik ruim eerst de rommel op en dan help ik jullie.
Juffrouw Engel.
- Ik heb 't wel gedaan. - Wat heb je gedaan ?
- Ik zorgde dat 't glas omviel. - Laat je toch niet in de war maken.
- Het was 'n ongelukje. - Ik deed het met m'n ogen. Kijk.
Geweldig om je zo sterk te voelen. Veel mensen voelen zich juist zwak.
Vooruit, val om.
- Kom op, glas. Val om. - Het geeft niet, Matilda.
- Ik deed 't echt, juffrouw Engel. - Het is gek: soms kun je iets.
Maar als je 't wilt laten zien, lukt 't niet meer.
- Of je wilt iets laten maken ... - Dit is anders.
Ik weet 't niet. Misschien ben ik wel te moe.
- Ga je vanmiddag met mij mee ? - Dat lijkt me enig.
Fijn.
Ik kijk uit alle macht en dan voel ik de kracht.
Ik geloof dat ik alles kan doen bewegen.
- U gelooft me toch ? - Je moet zelf in je kracht geloven.
Met hart en ziel.
Daar woont juffrouw Bulstronk.
- Waarom hangt er 'n schommel ? - Vroeger woonde er 'n klein meisje.
Ze was heel gelukkig. Maar toen ze twee was, stierf haar moeder.
Haar vader was dokter. Hij zocht 'n huishoudster.
Toen kwam de stiefzus van de moeder.
Maar die stieftante was heel vals tegen 't meisje.
- De Bulstronk ? - Ja.
- Toen ging haar vader ook dood. - Hoe kwam dat ?
- Zelfmoord, zeiden ze. - Waarom zou hij dat doen ?
Dat weet niemand.
Maar 't liep goed af. Ze vond 'n huisje.
Ze huurde het van 'n boer en plantte overal kamperfoelie en veldbloemen.
- Ze ging bij haar boze tante weg. - Heel verstandig.
Weet je waarom ik dit vertel ?
Jouw ouders waarderen jou niet. Maar op 'n dag wordt alles anders.
- Heb je trek in thee en koekjes ? - Ja, lekker.
Dit is 't huis uit uw verhaal.
U bent die jonge vrouw.
- Maar dan ... Nee. - Ja.
Tante Bulstronk.
Toen ik wegging, moest ik al mijn schatten achterlaten.
- Schatten ? - Foto's van mijn vader en moeder.
En 'n pop die ik van mijn moeder had gekregen. Lizzy, heette ze.
- Wil je melk ? - Graag.
Waarom loopt u niet weg ?
Ik wil mijn klas niet in de steek laten.
- Zonder jullie zou ik niets hebben. - U bent erg moedig.
- Niet zou moedig als jij. - Zijn grote mensen dus ook bang ?
Ze zijn allemaal wel eens bang, net als kinderen.
Ik vraag me af waar Bulstronk bang voor is.
Daar komt ze aan.
- Kogel. Hamer. - Speer.
Ga weg.
- Bang voor 'n zwarte kat ? - Ze is erg bijgelovig.
- Arme poes. - Hij heeft niets.
We gaan uw schatten halen.
Ze is toch weg. Kom.
Matilda.
Juffrouw Engel, kom nou.
Rijden, ouwe roestbak. Schakelen.
Mijn huis.
Ach, jee.
- Daar hing mijn vaders portret. - Die schilder had 'n sterke maag.
Een heel sterke maag.
Laten we weggaan. Vaders bonbondoos.
Na 't eten sneed hij altijd 'n bonbon doormidden.
En hij gaf mij 't grootste stuk.
Toen hij dood was, was dat afgelopen.
Mijn tante telde ze. Als ze er een nam, zei ze:
Veel te lekker voor kinderen.
Neem er een.
Nee. Dat merkt ze.
- Waar is Lizzy-pop ? - Boven.
Matilda !
Dit is mijn kamer.
- Dat is mijn vader. - Hoe heette hij ?
Magnus. Ik noemde hem koning Magnus. En hij noemde mij Bijtje.
- Hij heeft geen zelfmoord gepleegd. - Nee.
Is dat uw pop ?
Wurmhout.
Vuile oplichter. Geef me 'n andere auto.
Ja, ik weet wat "eigen risico" is, laaghartige leugenaar.
Ik brand je garage plat. Ik duw dat wrak in je poeperd.
Ik plet je als 'n kakkerlak. Wat heb je ?
Kom mee.
- Moeten we ons niet verstoppen ? - Ja, en neem dan de keukendeur.
Ik leid haar af.
Wie is er in mijn huis ?
Kom tevoorschijn.
Hopla !
Kom mee.
Daarheen.
Vandaag sterven er 'n paar ratten.
Lieve help.
Moet u m'n hart voelen. Was dat niet doodgriezelig ?
Zo mag ze mensen niet behandelen. Iemand moet haar 'n lesje leren.
Als ze weggaat, halen we de pop.
- Wat ? - Grapje.
Kom eens hier.
Beloof me dat je dat huis nooit meer binnengaat.
- Dat beloof ik. - Goed. Kom mee.
Hij kwam thuis met 2000 dollar en gooide de biljetten in de lucht.
We zwommen erin alsof we in de Kleef je Rijk Show zaten.
- Vind je die ook zo goed ? - Fantastisch.
Nu staat alles op de bank. Maar dacht je dat ik wat kreeg ?
- Dit zijn Bob en Bill. - Dat zijn agenten.
- Nee, het zijn speedbootverkopers. - Snoezepoes, ik rammel.
- Hallo, Harry. - Wie zijn jullie ?
Wat is dit ? Een orgie ? Donder op.
- Ik werk en jij flirt met macho's. - Het zijn agenten, papa.
- Belangstelling voor deelkoop ? - Eruit.
Ik mag ook nooit met iemand praten.
Ik zit de hele dag met die blagen.
Als 'n man thuiskomt, hoort z'n eten op tafel te staan.
- Papa ? Schreeuw tegen me. - Klep dicht en laat ons met rust.
- Schreeuw nog een keer. - Een pak slaag kun je krijgen.
Ik wil respect. Ik rammel je ongenadig af.
Mijn woord is wet.
Uitgekafferd worden is erg. Maar door Harry's getier-
- had Matilda iets geleerd.
Ze wist nu hoe haar kracht werkte en ging oefenen.
Gedraag je als 'n Wurmhout. Ik ben slim en jij bent dom.
Er is iets mis met dat kind.
Je bent 'n Wurmhout, dus gedraag je daar naar.
Dat was mijn lievelingsplaat, speciaal voor alle mooie meisjes.
Er komt meer, dus blijf van de ...
- Moeten we geen zoekbevel hebben ? - Hij is schuldig.
Als ze de video zien, is hij erbij. Die doos zit vast vol gestolen waar.
Jij filmt de hele week al. Mag ik de camera nu even ?
Kun je dat ? Weet je hoe de zoomlens werkt ?
- En hoe je de zoeker instelt ? - Ik kan 't best.
En ik ben aan de beurt.
- Je laat 'm vast vallen. - Ik laat 'm niet vallen.
Jullie krijgen 'n hoop gedonder.
Dat is de dochter.
- Ga naar school. - Heeft u 'n zoekbevel ?
Dat moet. Anders wordt u ontslagen, of ze sturen u naar de gevangenis.
Daar gaat je vader heen. Weet je waar jij heen gaat ?
- Naar 'n weeshuis. - Waar 't fijn is.
Waar je eten krijgt. En waar de kakkerlakken klein zijn. Nou ?
Er gebeurt nog 'n misdaad. Jullie auto rijdt door rood.
Ze gaf haar vader nog even respijt.
Maar nu had ze belangrijker dingen te doen. Veel belangrijker.
- Hé, slome. Waar ga jij heen ? - Naar buiten.
Hé, slome. Neem 'n worteltje.
Kauw dan ook, varken.
Bij kracht gaat 't er vooral om wat je ermee doet.
En wat Matilda ermee wilde doen, was bepaald heldhaftig.
Kom hier.
Lizzy, kom nou.
Kom alsjeblieft hier.
Laat me met rust.
Magnus.
U raadt nooit wat ik voor u heb.
Die is ook voor u. De mijne heb ik al op.
Vandaag neem ik jouw klas.
Juffrouw Engel was erg zenuwachtig, maar Matilda had al 'n plan bedacht.
- Ze is absoluut krankzinnig. - Hoe noemde uw vader u ook alweer ?
- Hommeltje ? - Bijtje.
- Ze weet dat de pop weg is. - Noemde hij haar Bulstronk ?
- Nee, hij noemde haar Agatha. - En zij noemde hem Magnus, hè ?
Misschien kan ik de pop terugbrengen. Nee, dat kan ik niet.
Rustig maar. Het komt in orde. Dat beloof ik.
- Zo ? Je zou 't huis niet ingaan. - Ik zat op 't dak van de garage.
- Ik heb 't met mijn kracht gedaan. - Goed. Laat me nadenken.
Je kracht ?
Ik geloof dat ik 't door heb. Kijk maar.
Het is uit met m'n brave gedrag.
Naar binnen. Snel.
Allemaal tegen de muur.
Water.
Zonder salamanders.
Ga erbij staan. Schiet op.
Ik ben hier om jullie 'n lesje te leren.
We maken soms vreselijke, onverklaarbare dingen mee.
Daarmee wordt ons karakter op de proef gesteld.
En ik heb karakter.
Ga voor me in 'n rij staan.
Aansluiten.
Jullie vragen je zeker af waarover ik 't heb.
Er is 'n kind in mijn huis geweest.
Ik weet niet hoe, wanneer of waarom.
- Mag ik ... - Nee, je mag niets.
Maar ik weet dat er 'n kind was.
Jullie weten toch dat 't verboden is om iemands huis binnen te dringen ?
Ja, juffrouw Bulstronk.
Rechtop. Buik in. Schouders strak.
Herkent iemand dit ?
We doen 'n spelletje.
Wie had er gisteren 'n mooi, rood haarlint in -
- en vandaag niet ?
Weet iemand 't antwoord ? Van wie is dit walgelijke haarlint ?
Ik zal er persoonlijk op toezien dat de achterlijke dwerg -
- van wie dit lint is, 't daglicht nooit meer zal aanschouwen.
Ik was gisteravond in uw huis.
Ik heb je arm al eens gebroken. Moet dat weer ?
Ik ben geen kind van zeven meer, Tante Bulstronk.
Koppen dicht.
Ik sluit je ergens op waar zelfs de kraaien niet op je kunnen poepen.
Kijk.
Het krijtje.
"Agatha ..."
"Dit is Magnus."
"Geef mijn kleine Bijtje ...
... haar huis en haar geld terug."
"Verlaat dan de stad. Als je dat niet doet, zal ik je krijgen."
"Net zoals jij mij hebt gekregen."
"Dat zweer ik je."
Nee. Niet gooien.
Lavendel !
Het is de Bul !
Jongens, kijk hier eens.
Laat maar los.
- Ik wist niet dat ik dat kon. - Goed, hè ?
De Bulstronk was verdwenen. Niemand zou haar stem nog horen -
- of haar gezicht ooit nog zien.
Juffrouw Engel woonde weer in haar huis en Matilda kwam vaak langs.
Wist u dat 'n muizenhart 650 keer per minuut klopt ?
- Hoe weet je dat ? - Uit 'n boek.
Het slaat zo snel dat 't meer zoemen is.
Hé, jij.
We gaan weg. Kom mee.
- Die pakken we in. - Ik wil haar wel naar huis brengen.
Daar is niemand. We verhuizen naar Guam.
- De garage is gesloten. - Ik wil niet mee.
- We gaan voorgoed op vakantie. - En we hebben grote haast.
Ik wil hier blijven. Zorg dat ze me niet meenemen.
- Stap in de auto, Melinda. - Matilda. Ik blijf hier.
Ze wil je niet. Wat moet ze met zo'n snotaap ?
Ze is fantastisch en ik hou van haar.
- Adopteer me, juffrouw Engel. - Ik heb geen tijd voor dat gedoe.
Ik heb de adoptiepapieren al, papa.
- Hoe kom je daaraan ? - Gekopieerd uit 'n boek.
Hoor je dat, Harry ?
- Teken ze toch. - Dan ben ik weer enig kind.
Ik kan niet nadenken met die herrie.
Wat vind jij, honnepon ?
Je bent de enige dochter die ik heb. En ik heb je nooit begrepen.
Wie heeft er 'n pen ?
- Hier. - Dank je.
En voor het eerst in hun leven deden ze iets goeds voor Matilda.
Hier ook.
Hier met die pen. Draai je om.
- U wilt toch geen alimentatie, hè ? - Nee, we hebben niets nodig.
Hier. We gaan.
Daar gingen ze. En zo slecht als alles eerst was, -
- Zo goed werd het nu.
Tot vreugde van alle kinderen werd juffrouw Engel schoolhoofd.
En Matilda zag tot haar verbazing dat 't leven ook leuk kon zijn.
En ze maakte zo veel plezier als ze kon.
Ze was tenslotte 'n heel intelligent kind.
Matilda en juffrouw Engel kregen allebei wat ze altijd hadden gewild:
Iemand die van ze hield.
En Matilda hoefde haar kracht nooit meer te gebruiken.
Nou ja, bijna nooit meer.
"Noem me Ismaël."
"Een aantal jaren geleden, hoeveel precies doet er niet toe ..."
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : VeHash